ایمی پرامین

ایمی پرامین چیست ؟

ایمی پرامین از قرص های ضد افسردگی سه حلقه ای ست که در بهبود بیماری های دیگر مثل درد های عصبی ، سردرد های میگرنی ، فوبیا اجتماعی ، کنترل شب ادراری موثر است. این دارو به ترمیم تعادل نور اپی نفرین در مغز کمک می کند و از طریق سروتونین غلظت سیناپسی آنها را در سیستم عصبی مرکزی افزایش می دهد که باعث بهبود تاثیرات منفی افسردگی مانند روحیه ، اشتها ، خواب و سطح انرژی از دست رفته می شود. ایمی پرامین بر روی استیل کولین ( پیامرسان عصبی در رشته های عصبی پاراسماپاتیک تراوش شونده از رشته های پیش گره ای و پس گره ای) تاثیر می گذارد و باعث رفع شب ادراری (شب میزی) کودکان می شود. ایمی پرامین به دو صورت قرص و آمپول در داروخانه عرضه می شود. یک فرم طولانی مدت برای تزریق به عضله نیز موجود است که این مورد زیاد مورد استفاده و تجویز پزشکان قرار نمی گیرد.

موارد مصرفی این دارو

داروی ایمی پرامین به صورت کپسول هایی با دوزهای ذکر شده در قسمت پایین وجود دارد.

  • قرص روکش دار: 10.25 و 50 میلی گرم
  • تزریقی: 12.5 میلی گرم در میلی لیتر
  • حداکثر دوز در بیماران سرپایی 200 میلی گرم
  • بیماران بستری 300 میلی گرم
  • حداکثر دوز سالمندان 100 میلی گرم روزانه

نکته : افزایش یا کاهش دوز ایمی پرامین فقط باید توسط پزشک انجام شود .

عوارض ایمی پرامین

ایمی پرامین مانند بیشتر دارو ها عوارضی دارد که در صورت تداوم و شدت گرفتن این عوارض حتما باید به پزشک خود مراجعه کنید. با این وجود بسیاری از مصرف کنندگان هیچ عارضه جانبی را تجربه نمی کنند.

ـ خشکی دهان، تاری دید، کاهش ضربان قلب، یبوست و تأخیر در دفع ادرار ، خواب آلودگی و گیجی ، استفراغ، اسهال، حالت تهوع، کاهش اشتها، سردرد، گرفتگی معده ، عرق کردن ، احساس اضطراب ، تغییر در وزن از عوارض این دارو است.

ـ عوارض جانبی جدی تر از جمله تغییرات ذهنی و خلقی ( افسردگی ، مشکلات حافظه) ، بزرگ شدن و دردناک بودن سینه ها ، تولید غیر معمول شیر مادر ، قاعدگی نامنظم و دردناک ، سفتی عضلات ، بی قراری ، زنگ زدن در گوش ، مشکلات جنسی ( کاهش توانایی جنسی ، تغییر در میل جنسی) ، درد قفسه سینه یا ضربان قلب آهسته و سریع و نامنظم ، غش کردن ، تشنج ، اختلال گفتار ، ضعف در یک طرف بدن ، چشم درد و تورم و قرمزی ، گشاد شدن مردمک چشم ، لرزش ، بی حسی ، گزگز دست و پا ، درد ، قرمزی و تورم بازوها یا پاها ….

قلبی عروقی: آریتمی قلبی، نارسایی قلبی، حوادث عروق مغزی، تغییرات الکتروکاردیوگرام، بلوک قلبی، افزایش فشارخون، سکته قلبی، افت فشارخون وضعیتی، تپش قلبی، تاکی کاردی

سیستم اعصاب مرکزی: آژیتاسیون، اضطراب، آتاکسی، گیجی، هذیان، دیس اورینتیشن (اختلال در تشخیص موقعیت)، سرگیجه، خواب آلودگی، تغییرات الگوی الکتروانسفالوگرام، واکنش خارج هرمی، زمین افتادن، خستگی، توهم، سردرد، هیپومانیا، بی خوابی، کابوس شبانه، کرختی، خواب رفتگی اندام، نوروپاتی محیطی، سایکوز (روان پریشی)، بی قراری، تشنج، اختلال چشایی، احساس سوزن سوزن شدن

پوستی: ریزش مو، افزایش تعریق، خارش، حساسیت پوست به نور، راش پوستی، کهیر

غدد درون ریز و متابولیسم: کاهش میل جنسی، کاهش گلوکز سرم، گالاکتوره، ژینکوماستی، افزایش میل جنسی، افزایش گلوکز سرم، سندرم ترشح نامناسب هورمون ضد ادراری ، افزایش وزن یا کاهش وزن

گوارشی: کرامپ شکمی، بی اشتهایی، یبوست، اسهال، درد اپی گاستر (سر دل)، انسداد روده، سیاه شدن زبان، تهوع، التهاب دهان، التهاب غدد زیرزبانی، استفراغ، خشکی دهان

ادراری تناسلی: هایپرتروفی پستان، ضعف جنسی، تورم بیضه، وقفه در دفع ادرار، احتباس ادرار، گشادی مجاری ادراری

هماتولوژی و انکولوژی: آگرانولوسیتوز، افزایش سطح ائوزینوفیل، پتشی، پورپورا، ترومبوسیتوپنی

کبدی: یرقان کلستاتیک، هپاتیت، افزایش سطح سرمی آنزیم های ترانس آمیناز

ازدیاد حساسیت: ازدیاد حساسیت (مانند تب دارویی، ادم)

عصبی، عضلانی و اسکلتی: لرزش، ضعف

چشمی: اختلال تطابق، گلوکوم با زاویه بسته، تاری دید، گشادی مردمک

گوشی: وزوز گوش

مصرف این دارو در شرایط خاص ممنوع است ؛ این شرایط اعم از :

  • در دوران حاملگی یا دوران شیردهی
  • دچار بودن به بیماری تیروئید ، دیابت و بیماری کلیوی یا کبدی
  • اختلالات قلبی ، ذهنی یا صرع
  • مبتلا به بیماری نادر خونی و ارثی نظیر پورفیری
  • مبتلا به فئوکرموسیتوما (تومور خوش خیمی که بر روی غده آدرنال وجود دارد)
  • مشکل در دفع ادرار ، مشکلات پروستات یا تداوم در یبوست
  • ابتلا به گلوکوم ( آب سیاه )

علائم حساسیت به این دارو کهیر ، بثورات پوستی شدید ، تنفس دشوار ، تورم صورت و لب ها، زبان یا گلو است که با مواجه شدن با این علائم به پزشک خود مراجعه کنید.

تداخلات دارویی

تداخلات دارویی با ایمی پرامین

تداخلات دارویی باعث کاهش تاثیر ایمی پرامین یا افزایش عملکرد این دارو می شود که بسیار خطرناک است و موجب بروز مشکلات زیر می شود :

ـ تشنج

ـ تغییر در بینایی

ـ کاهش شدید میل جنسی

ـ تغییرات خلقی شدید

ـ افسردگی غیر معقول

ـ تغییر در ضربان قلب خود شدید

دارو هایی که با ایمی پرامین تداخل دارند  :

  • داروهای ضد آريتمی (دارو های درمان نا منظمی ضربان قلب )
  • مهار كننده‌های آنزيمMAO
  • داروهای ضد صرع
  • كلونيدين و گوانتيدين
  • فنوتيازين‌ها
  • ترامادول
  • گیاه خار مریم
  • داروهای مقلد سمپاتیک
  • داروهای ضد تيروئيد
  • فراورده‌ های حاوی الكل و سایر دارو های مضعف CNS
  • مهارکننده‌های مونو آمین اکسیداز
  • داروهای ضد هیپرتانسیون سایمتیدین متیل فنیدات
  • داروهای پارکینسون
  • داروهای آنتی‌هیستامین ( ستریزین، دیفن هیدرامین)
  • خواب‌آور ( زولپیدم، آلپرازولام و دیازپام)
  • شل‌کننده عضلانی
  • مخدرها (نظیر کدئین) و الکل

مراقبت های دوران مصرف این دارو

مراقبت های دوران مصرف ایمی پرامین

ـ بررسی دوره‌ای وضعیت کبدی، کلیوی، قلبی و هماتولوژیک

ـ توجه به حساسیت و عوارض جانبی این دارو در جوانان و سالمندان

ـ کنترل وزن و رعایت رژیم غذایی در سالمندان

ـ کنترل قند خون زیرا موجب ایجاد هیپرگلیسمی (افزایش قند خون ) یا هیپوگلیسمی (افت قند خون ) در بعضی از افراد به ویژه بیماران دیابتی

ـ توجه به دوز مصرفی این دارو

دارو های هم گروه ایمی پرامین « امی تریپتیلین ، آموکساپین ، دسیپرامین ،دوکسپین ،ماپروتیلین ، نورتریپتیلن ، پروتریپتیلین ، تریمیپرامین»

مقالات پیشنهادی درباره افسردگی و درمان آن

ـ مشاوره ی افسردگی

ـ داروی افسردگی

ـ تاثیر ورزش بر افسردگی

ـ درمان افسردگی بدون مصرف دارو

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تماس با ما