علت بی انگیزگی و بی حوصلگی

بی انگیزگی

بی علاقگی و بی انگیزگی عدم علاقه به فعالیت های زندگی یا تعامل با دیگران هستند. این می تواند بر توانایی شما در حفظ شغل، حفظ روابط و لذت بردن از زندگی تأثیر بگذارد. هر شخصی گهگاه دچار نداشتن انگیزه می شود. ممکن است گاهی اوقات نسبت به کارهای روزمره احساس نداشتن انگیزه یا علاقه کنید. این نوع بی علاقگی، وضعیتی طبیعی است. با این حال، بی علاقگی می تواند نشان دهنده چندین اختلال عصبی و روانی باشد، همچنین می تواند یک سندرم باشد. اگر بیماری مزمن داشته باشید و آن را درمان نکنید، ممکن است جدی تر شود. در ادامه مقاله به طور مفصل به این موضوع خواهیم پرداخت.

علت بی انگیزگی چیست؟

نداشتن انگیزه می تواند به دلیل چندین اختلال روان پزشکی و عصبی باشد، از جمله:

  • بیماری آلزایمر
  • اختلال افسردگی مداوم (معروف به دیستیمی، نوعی افسردگی خفیف مزمن)
  • فراموشی پیشانی گیجگاهی
  • بیماری هانتینگتون
  • بیماری پارکینسون
  • فلج فوق هسته ای پیشرونده
  • روانگسیختگی
  • سکته
  • زوال عقل عروقی

طبق تحقیقات انجام شده، اعتقاد بر این است که مرکز نداشتن انگیزه مغز، در جلوی مغز واقع شده است. انگیزه نداشتن ممکن است در اثر سکته مغزی نیز ایجاد شود، زیرا سکته مغزی بر این قسمت از مغز تاثیر می گذارد. همچنین یک فرد می تواند بدون داشتن یک بیماری زمینه ای پزشکی، دچار انگیزه نداشتن شود. نوجوانان به احتمال زیاد در بعضی مواقع دچار نداشتن انگیزه، می شوند. این به طور معمول با گذشت زمان برطرف می شود. گرچه از بین رفتن علاقه و انگیزه در نوجوانان امری طبیعی نیست و ممکن است منجر به افسردگی در جوانان شود.

علائم و نشانه های بی انگیزگی

نداشتن انگیزه در شما دارای علائم و نشانه هایی است که شامل موارد زیر می باشند.

  • اگر دچار نداشتن انگیزه شوید، ممکن است احساس کمبود اشتیاق یا انگیزه کنید. این می تواند بر رفتار و توانایی شما در انجام فعالیت های روزمره تأثیر بگذارد.
  • علامت اصلی نداشتن انگیزه، عدم انگیزه برای انجام، تکمیل یا انجام هر کاری است. همچنین ممکن است برای انجام کار ها سطح انرژی کمی را داشته باشید.
  • نداشتن انگیزه ممکن است منجر به بی علاقگی در بسیاری از جنبه های زندگی شود. وقتی با افراد جدید آشنا می شوید یا چیزهای جدیدی را امتحان می کنید، ممکن است نسبت به آن ها بی تفاوت باشید. شما ممکن است هیچ علاقه ای به فعالیت ها یا انجام مسائل شخصی را نداشته باشید.
  • به نظر نمی رسد حالت چهره شما تغییر کند. ممکن است کمبود تلاش، برنامه ریزی و واکنش احساسی از خود نشان دهید. همچنین ممکن است زمان بیشتری را خودتان به تنهایی سپری کنید.
  • بی تفاوتی مداوم می تواند بر توانایی شما در حفظ روابط شخصی و عملکرد خوب در مدرسه یا محل کار تأثیر بگذارد.
  • نداشتن انگیزه همان افسردگی نیست، اگرچه عدم انگیزه می تواند یکی از علائم افسردگی باشد. افسردگی همچنین ممکن است باعث احساس ناامیدی و گناه شود. خطرات جدی مرتبط با افسردگی شامل مصرف مواد و خودکشی است.

با کلیک کردن می توانید علائم افسردگی را مطالعه نمایید.

علائم و نشانه های بی انگیزگی

چگونه بی انگیزگی تشخیص داده می شود؟

ارائه دهندگان خدمات بهداشتی از 3معیار برای تشخیص عدم انگیزه استفاده می کنند. افراد مبتلا به بی انگیزگی با هر 3 مورد زیر روبرو می شوند:

کاهش یا عدم انگیزه

کاهش انگیزه و یا نداشتن انگیزه یکی از مشکلاتی است که افراد با آن رو به رو می شوند. این مشکل انجام کار ها را دشوار می کند. 

تغییرات رفتاری، تفکر یا عاطفی

تغییر رفتار ممکن است مشارکت در مکالمه یا انجام کارهای روزمره را دشوار کند. تغییر در تفکر شامل علاقه مندی به اخبار، رویدادهای اجتماعی و تفکر عمیق است.

تأثیر بر کیفیت زندگی

تغییرات رفتاری بر زندگی حرفه ای و روابط شخصی فرد، تأثیر منفی می گذارند. تغییر در رفتار ناشی از شرایط دیگر، تغییرات در رفتار با ناتوانی های جسمی، مصرف مواد یا سطح هوشیاری ارتباطی ندارد.

چگونه بی انگیزگی تشخیص داده می شود؟

بی انگیزگی چگونه درمان می شود؟

درمان نداشتن انگیزه، به علت اصلی آن بستگی دارد. داروها و روان درمانی می توانند علاقه و انگیزه شما را به زندگی بازگردانند. در صورت داشتن یک اختلال پیشرونده مانند پارکینسون یا آلزایمر، ممکن است علائم عدم انگیزه مزمن را نیز دارا باشید. درمان بیماری زمینه ای می تواند به بهبود نداشتن انگیزه، کمک کند.

داروها

اگر پزشک تشخیص دهد که دارو مناسب است، آن ها می توانند با توجه به شرایطی که باعث عدم انگیزه می شود، دارو را تجویز کنند. نمونه هایی از داروهای تجویز شده عبارتند از:

  • عوامل ضد دمانس(زوال عقل) که بیماری آلزایمر را درمان می کند،مانند: دونپزیل (donepezil)، گالانتامین( galantamine) و ریواستیگمین( rivastigmine)
  • داروهای ضد افسردگی، مانند: پاروکستین(paroxetine)، سرترالین (sertraline) و بوپروپیون( bupropion)
  • تحریک کننده های گردش خون مغزی و متابولیسم که علائم سکته مغزی را درمان می کنند، مانند نیکرگولین( nicergoline)
  • محرک های دوپامین که بیماری پارکینسون را درمان می کنند، مانند روپینیرول (ropinirole)
  • داروهای ضد روان پریشی که برای درمان اسکیزوفرنی استفاده می شود.
  • محرک های روان که اغلب برای درمان عدم انگیزه استفاده می شود و علت اصلی آن مشخص نیست. شامل: متیل فنیدیت( methylphenidate)، پمولین (pemoline)

تحریک شناختی برای درمان بی انگیزگی

درمان بالقوه دیگر، درمان تحریک شناختی است. این روش اغلب برای افراد مبتلا به آلزایمر استفاده می شود. این روش شامل مشارکت در فعالیت های گروهی به منظور تحریک امواج مغزی است. به عنوان مثال می توان به بازی یا تماشای تصاویر برای تشخیص حالت چهره اشاره کرد.

  • علت بی انگیزگی چیست؟
  • بی انگیزگی چه علائمی دارد؟
  • داروی درمان بی انگیزگی چیست؟
  • آیا تحریک شناختی در درمان بی انگیزگی تاثیر گذار است؟

اگر شما نیز دچار عدم انگیزه هستید، ممکن است بخواهید از دوستان و یا خانواده خود کمک بگیرید. داشتن پشتیبانی می تواند به شما کمک کند دوباره به زندگی و محیط اطراف خود علاقه مند شوید. متخصصان بهداشت روان نیز می توانند به شما کمک کنند. مشوارن هما مشاور نیز، می توانند در مورد نگرانی ها بحث کنند و شما را برای ایجاد دیدگاه مثبت تر در زندگی راهنمایی کنند. ترکیبی از درمان و دارو ممکن است برای برطرف کردن این مشکل مفید تر می باشند

به این مقاله چند ستاره می دهید؟
[امتیاز کل: 0 - امتیاز میانگین: 0]

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تماس با ما